Alles wat je moet weten over de BMI index

BMI, of Body Mass Index, is een maatstaf die gewicht en lengte vergelijkt om een gezonde gewichtscategorie te bepalen.
BMI, of Body Mass Index, is een maatstaf die gewicht en lengte vergelijkt om een gezonde gewichtscategorie te bepalen.

De BMI index, ook bekend als Body Mass Index, werd in de vroege jaren 1800 gecreëerd en wordt vandaag de dag nog steeds gebruikt om te meten of een persoon binnen een gezond gewichtsbereik valt. Deze index is een van de weinige hulpmiddelen die relatief onveranderd zijn gebleven in de 200 jaar sinds zijn ontstaan. De BMI-formule vergelijkt je lengte en gewicht om te bepalen of je binnen een normaal gewichtsbereik valt, of dat je onder- of overgewicht hebt. Hoewel de meeste mensen zullen weten of ze aankomen door te merken dat hun broek te strak zit of door het te zien in de spiegel, vertrouwen veel artsen en ook verzekeringsmaatschappijen op de resultaten van BMI-tests.

De betekenis van BMI voor verzekeringsmaatschappijen

Verzekeringsmaatschappijen zijn niet graag bereid iemand te verzekeren als diegene een hoog risico vormt, daarom gebruiken ze vaak de BMI van een persoon om hun risico te bepalen. Als iemand volgens de BMI-resultaten overgewicht of obesitas heeft, kunnen de kosten van hun ziektekostenverzekering aanzienlijk hoger zijn. Levensverzekeringen kunnen ook duurder zijn voor degenen met overgewicht, en bij obesitas kan verzekering zelfs geheel geweigerd worden. Een verzekeringsmaatschappij beschermt haar eigen belangen en heeft het recht om verzekering te weigeren aan iemand die een hoog risico vormt. Echter, tenzij andere factoren in overweging worden genomen, is de BMI-index niet altijd nauwkeurig.

Om te begrijpen waarom de BMI niet altijd accuraat is, moeten we kijken naar hoe de BMI-index wordt berekend. Het gewicht van een persoon wordt gedeeld door hun lengte in het kwadraat – wat betekent dat hun lengte met zichzelf wordt vermenigvuldigd. De BMI-index wordt meestal berekend met behulp van kilogrammen en meters, hoewel de formule iets aangepast kan worden om te rekenen met voeten en ponden. Voor het grootste deel van de bevolking zal de algemene BMI-formule een redelijk nauwkeurig resultaat geven van wat ze wegen in verhouding tot hun lengte, maar voor sommigen is het resultaat niet accuraat vanwege andere factoren.

Beperkingen van de BMI voor specifieke groepen

Neem bijvoorbeeld een gewichtheffer of een bodybuilder, wiens lichaam grotendeels uit spiermassa bestaat. Spieren wegen meer dan vet en nemen minder ruimte in beslag. Als iemand die voornamelijk uit spieren bestaat de BMI-formule gebruikt, zal het resultaat aangeven dat hij of zij overgewicht heeft omdat hun gewicht te hoog is voor hun lengte. Het is echter de massa aan spieren die hun gewicht veroorzaakt en niet vet, dus je kunt zien hoe dit resultaat onnauwkeurig zou zijn. Als iemand met veel spieren de BMI-test zou doen voor een verzekeringsaanvraag, zouden ze hogere premies kunnen krijgen of zelfs geweigerd worden omdat ze in de categorie overgewicht vallen volgens de BMI, terwijl ze geen grammetje vet op hun lichaam hebben.

BMI-resultaten kunnen ook onnauwkeurig zijn voor kinderen en voor zeer lange mensen, maar over het algemeen zullen de resultaten voor de meeste gemiddelde mensen accuraat zijn. Als je je BMI berekent, kun je bepalen in welke gewichtsrange je valt. Een normale BMI-range ligt tussen 18,5 en 24,9, dus als je binnen deze range valt, zit je in een gezond gewichtsbereik. Als je onder de 18,5 valt, ben je waarschijnlijk ondergewicht, als je tussen 25 en 29,9 zit, ben je waarschijnlijk overgewicht en als je 30 of hoger bent, val je in de obesitascategorie.

De BMI-index is een zeer goed hulpmiddel om je gewichtsrange te controleren zolang je niet in een van de categorieën valt die het onnauwkeurig maken. Bij het bepalen van je ideale gewicht met behulp van BMI, moet je ook je gezond verstand gebruiken en weten hoe je lichaam eruitziet en hoeveel vet je hebt vergeleken met spieren.

Is de BMI betrouwbaar?

De body mass index, vaak aangeduid als BMI, is een populair getal dat wordt gebruikt om te bepalen of iemand een ongezond gewicht heeft. Wat je misschien zal verrassen, is dat de hoeveelheid spiermassa en lichaamsvet geen deel uitmaken van de berekening. Om deze reden hechten sommige experts niet veel waarde aan het BMI-getal van een individu. Dus waarom is BMI een nuttige maatstaf voor sommigen en niet voor anderen, en wat is het eigenlijk?

De BMI werd in de vroege jaren 1800 geformuleerd door Adolphe Quetelet. In feite verwijzen sommige mensen nog steeds naar het als de Quetelet-index. Het komt erop neer dat de lengte van een persoon wordt vergeleken met hun gewicht, en dan wordt gekeken of het resulterende getal binnen een gezond bereik valt. De body mass index wordt vandaag de dag nog steeds op dezelfde manier gebruikt als in Quetelet’s tijd.

Hoe BMI berekenen

De formule om je BMI te berekenen is eenvoudig, maar een rekenmachine maakt het een stuk gemakkelijker. Begin met het kwadrateren van je lengte in meters (voor degenen in de VS zijn er online conversietools om deze stap te vereenvoudigen). Deel dat getal vervolgens door je gewicht in kilogrammen.

Een voorbeeld:

We nemen een lengte van 1,6 meter (ongeveer 5 voet, 2 inches) en 54,5 kilogram (ongeveer 120 pond).

Neem 1,6 x 1,6 om 2,56 te krijgen

Deel dan 54,5 door 2,56 om een BMI van ongeveer 21,3 te krijgen

Vervolgens kijk je in welke range je getal valt. 18,5 en lager is ondergewicht. 18,5 tot 24,9 is normaal (dit is de range waar het voorbeeld in valt), 25,0 tot 29,9 is overgewicht, en 30 en hoger is obesitas.

BMI, lichaamsvetpercentage en algemene gezondheid bepalen allemaal hoe fit iemand is. Van de drie kan BMI in sommige gevallen enigszins onbetrouwbaar zijn. Laten we eens kijken waarom dit het geval is.

Mensen die veel spieren hebben, laten minder nauwkeurige BMI-aflezingen zien. De reden is dat spieren dichter zijn en meer wegen dan vet. Dus iemand die korter is en in goede conditie kan meer wegen, maar gezonder zijn dan iemand die langer is en meer vet heeft. De getallen die in de body mass index worden gebruikt, houden hier geen rekening mee. Bodybuilders, professionele worstelaars, voetballers en andere goed gespierde atleten zullen hoger scoren in een BMI-range dan zou moeten. Het is misschien niet nauwkeurig in hun geval, maar hoe zit het met de rest?

De enige veilige manier om die vraag te beantwoorden is “misschien”. De BMI is meestal niet nauwkeurig voor kinderen. Zoals eerder vermeld, krijgen kortere mensen of mensen met veel spieren geen nauwkeurige resultaten. Maar ook langere mensen kunnen aflezingen krijgen die lager zijn dan zou moeten. Ten slotte is er geen aparte BMI voor mannen en vrouwen, hoewel ze verschillen in basislichaamsvet samenstelling.

Het lijkt misschien dat de body mass index voor niemand echt nuttig is, maar dat is niet het geval. Het is vrij nauwkeurig voor een groot deel van de bevolking. Bovendien kan het, ondanks al zijn gebreken, iedereen een ruwe indicatie van hun gezondheid geven. Een kunstmatig hoge BMI kan iemand waarschuwen om beter voor zijn of haar gezondheid te zorgen, en dat is zeker een goede zaak.

Wat is BMI: de waarheid onthuld

Met al het gepraat over BMI tegenwoordig, vraag je je misschien af: “Wat is BMI?” Er is geen magie aan, geen geheime formule, hoewel de manier waarop erover wordt gesproken soms klinkt als een soort mantra voor gewichtsverlies en gezondheid. BMI is geen meditatie, oefening of dieetplan, het is eenvoudigweg de maatstaf voor je lichaamsmassa. Het vergelijkt je gewicht en lengte en herleidt die verhouding tot een getal. Afhankelijk van waar je getal op de schaal valt, vertelt het je of je ondergewicht hebt voor je lengte, overgewicht hebt of obesitas.

Het ontstaan van de BMI

De BMI, oftewel body mass index, is een hulpmiddel voor het meten van lichaamsmassa dat in de vroege jaren 1800 werd gecreëerd door Adolphe Quetelet. Dit is waarom je soms BMI ziet aangeduid als de Quetelet-index. Adolphe Quetelet was een wiskundige, statisticus en astronoom, onder andere. Hij ontwikkelde de BMI terwijl hij werkte aan sociale fysica. De BMI wordt vandaag de dag nog steeds gebruikt met zeer weinig variaties op zijn oorspronkelijke uitvinding.

Hoe BMI werkt

Wat is BMI specifiek? BMI meet geen lichaamsvet, maar vergelijkt het gewicht van een persoon met zijn of haar lengte om een gezonde lichaamsgewichtschatting voor die lengte te maken. Het wordt veel gebruikt om te bepalen of iemand technisch gezien overgewicht of obesitas heeft. Hoewel het niet het definitieve hulpmiddel is bij het diagnosticeren van obesitas of overgewicht, omdat het voor bepaalde lichaamstypen gebreken vertoont, wordt het nog steeds gebruikt in de medische wereld.

De formule voor BMI is simpel: Neem je lengte in meters in het kwadraat (je lengte keer zichzelf) en deel dan je gewicht in kilogrammen door dat getal. Bijvoorbeeld, als ik 1,5 meter lang ben (ongeveer 5 voet) en ik weeg 54,5 kilogram (ongeveer 120 pond), dan zou de berekening er als volgt uitzien:

1,5 x 1,5 = 2,25 54,5 / 2,25 = 24,2

Een BMI van 24,2 valt binnen de normale gewichtsrange. Wat betekent dat getal nu precies? Een BMI van 18,5 of lager duidt erop dat een individu ondergewicht heeft. De normale gewichtsrange ligt tussen 18,5 en 24,9. Mensen met overgewicht berekenen een BMI tussen 25 en 29,9. Een BMI van 30 of hoger duidt op obesitas.

De beperkingen van BMI

Waar BMI tekortschiet, is bij extreem gespierde mensen. Het maakt geen onderscheid tussen spieren en vet, maar gebruikt in plaats daarvan het totale gewicht als maatstaf. Dus volgens de BMI zouden bodybuilders waarschijnlijk als obese worden gemeten, wat onjuist is. De meeste atleten zoals worstelaars, voetballers en atleten met veel spiermassa zullen gemeten worden als overgewicht of obese. Maar voor de meeste mensen is BMI een vrij nauwkeurige maatstaf voor hun niveau van ondergewicht of overgewicht.

Nu je de formule kent, weet je dat BMI zo simpel is als een enkele rekensom en een enkel getal. De volgende keer dat je geconfronteerd wordt met de vraag “Wat is BMI?” weet je dat er geen magie aan te pas komt; het is simpelweg een maatstaf voor het lichaamsgewicht van een persoon in vergelijking met zijn of haar lengte.

BMI in het dagelijks leven

Hoe gebruik je deze informatie nu in je dagelijks leven? Stel je voor dat je je BMI hebt berekend en je ontdekt dat je in de categorie overgewicht of obesitas valt. Wat betekent dit voor jou? Het is belangrijk om te begrijpen dat BMI een hulpmiddel is en geen definitieve diagnose. Het kan je een idee geven van waar je staat in termen van gewicht en gezondheid, maar het is geen vervanging voor professioneel medisch advies.

Een hoge BMI kan een indicatie zijn dat je meer aandacht moet besteden aan je dieet en lichaamsbeweging. Het kan je motiveren om gezondere keuzes te maken en je algehele welzijn te verbeteren. Aan de andere kant, als je een lage BMI hebt, kan dit erop wijzen dat je misschien moet werken aan het opbouwen van spiermassa en het handhaven van een uitgebalanceerd dieet.

Het belangrijkste is om BMI te gebruiken als een richtlijn en niet als een absoluut oordeel over je gezondheid. Het is één van de vele tools die je kunt gebruiken om je gezondheid te monitoren en te verbeteren. Raadpleeg altijd een arts of een gekwalificeerde gezondheidsdeskundige voor een uitgebreide beoordeling van je gezondheidstoestand.

De toepassing en kritiek van BMI

BMI wordt in verschillende sectoren gebruikt, van de gezondheidszorg tot verzekeringen en zelfs in sportscholen. Het is een handig hulpmiddel om een snelle schatting te geven van iemands gewichtsstatus en potentieel gezondheidsrisico. Maar het gebruik ervan is niet zonder controverse.

De rol van BMI in de gezondheidszorg

In de gezondheidszorg wordt BMI vaak gebruikt als een screeningsinstrument. Artsen gebruiken het om te bepalen of een patiënt mogelijk risico loopt op aandoeningen zoals hartziekten, diabetes en bepaalde vormen van kanker die verband houden met overgewicht of obesitas. Het kan ook een indicatie zijn van ondervoeding of eetstoornissen bij mensen met een zeer lage BMI.

Ondanks de brede toepassing zijn er kritieken op het gebruik van BMI in de gezondheidszorg. Eén van de belangrijkste punten van kritiek is dat BMI geen rekening houdt met de verdeling van vet in het lichaam. Abdominale vetophoping, wat een grotere risicofactor is voor hartziekten, kan bij iemand met een normale BMI niet worden gedetecteerd. Daarnaast houdt BMI geen rekening met factoren zoals leeftijd, geslacht en spiermassa, die allemaal van invloed kunnen zijn op de gezondheid.

Verzekeringen en BMI

Verzekeringsmaatschappijen gebruiken BMI als een eenvoudig hulpmiddel om het gezondheidsrisico van een klant te beoordelen. Een hogere BMI kan leiden tot hogere premies voor ziektekosten- en levensverzekeringen. Dit komt doordat mensen met overgewicht of obesitas vaak een verhoogd risico hebben op gezondheidsproblemen die leiden tot hogere medische kosten.

Het probleem met deze benadering is dat het een one-size-fits-all methode is die geen rekening houdt met individuele verschillen. Zoals eerder besproken, kan een bodybuilder met een hoge spiermassa een hoge BMI hebben zonder overgewicht of gezondheidsproblemen te hebben. Dit kan leiden tot onrechtvaardige financiële straffen voor mensen die eigenlijk gezond zijn.

Alternatieven en aanvullingen op BMI

Hoewel BMI een handig en eenvoudig hulpmiddel is, zijn er andere methoden en metingen die een completer beeld van iemands gezondheid kunnen geven. Enkele van deze methoden zijn:

  1. Taille-heupverhouding (WHR): Deze meet de verdeling van vet in het lichaam en kan een betere indicatie geven van gezondheidsrisico’s gerelateerd aan abdominale vetophoping.
  2. Lichaamsvetpercentage: Dit meet direct de hoeveelheid vet in verhouding tot spiermassa, wat een nauwkeuriger beeld kan geven van de lichaamssamenstelling.
  3. Metingen van de huidplooi: Dit zijn metingen van de dikte van de huid en onderhuids vet op verschillende plaatsen van het lichaam, wat kan helpen bij het schatten van het totale lichaamsvetpercentage.

Deze methoden kunnen samen met BMI worden gebruikt om een completer en nauwkeuriger beeld van iemands gezondheid te krijgen. Het is belangrijk om meerdere factoren in overweging te nemen bij het beoordelen van gezondheid en niet te vertrouwen op slechts één maatstaf.

Conclusie

De BMI-index is een waardevol hulpmiddel voor het snel beoordelen van iemands gewichtsstatus en potentiële gezondheidsrisico’s. Het biedt een eenvoudige manier om gewicht en lengte te vergelijken en een algemene indicatie te geven van ondergewicht, normaal gewicht, overgewicht en obesitas. Echter, het is belangrijk om de beperkingen van BMI te erkennen. Het houdt geen rekening met spiermassa, vetverdeling, leeftijd, geslacht en andere individuele variaties die de gezondheid beïnvloeden.

Voor een nauwkeuriger beeld van iemands gezondheid zouden aanvullende metingen zoals taille-heupverhouding, lichaamsvetpercentage en huidplooimetingen overwogen moeten worden. Gezondheidsprofessionals en verzekeringsmaatschappijen moeten BMI gebruiken als een van de vele hulpmiddelen bij het beoordelen van gezondheid, en niet als de enige maatstaf.

De discussie over BMI benadrukt het belang van een holistische benadering van gezondheidsbeoordeling. Het biedt een startpunt, maar het is slechts een deel van een veel groter gezondheidsplaatje. Uiteindelijk moet de focus liggen op algeheel welzijn, inclusief dieet, lichaamsbeweging, mentale gezondheid en genetische factoren.

Bronnen

  1. Wikipedia – Body Mass Index
  2. Harvard T.H. Chan School of Public Health – The Nutrition Source
  3. Centers for Disease Control and Prevention – About Adult BMI
  4. World Health Organization – BMI Classification
  5. National Heart, Lung, and Blood Institute – Calculate Your BMI

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in